Zeker na een dodelijke klim hebben wij recht van spreken. Helaas was er weer een lange grintafdaling. Ik wilde eigenlijk wel met de anderen mee, maar dat leek me niet verstandig. En ja hoor... vlak voor het vlakke deel kreeg ik een klapband en lag ik even buiten westen op de grond.
Gelukkig hebben we Bernhard bij ons. Die heeft me op de eettafel van een restaurant gerepareerd. De grote snee was diep tot op het bot, maar ik gelukkig niets gebroken. Dat had geen 3 cm. gescheeld of ik had naar huis gemoeten.
In de auto met Jaques en Bernhard zagen we de anderen nog een akelige klim nemen. Wat een dag.
De vrouwen logeren in een privewoning. Er waren sofa's opgemaakt voor ons. Mevrouw de gastvrouw zat in kleermakerszit op de bank en voerde ons appels. Later kwam ze in onze kamer en bekeek ons toen we ons verkleedden. Onze borsten waren absoluut de mindere van die van haar vond ze. Nou ja!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten